Het Pandemic Robot Orchestra voert Beethovens 9e symphonie uit, met het publiek als dirigent!

Wat definieert muziek? Zijn het de noten die uit de instrumenten komen, of gaat het om wie de instrumenten bespeelt?

In dit orkest spelen tientallen microcontrollers de 9e symfonie van Beethoven onder leiding van AI. Het enige menselijke aspect van dit orkest is het publiek dat de dirigent via een app kan aansturen. Zal het gedrag van het publiek van invloed zijn op hoe het orkest speelt als zij de dirigent programmeren?

Elk instrument vraagt om een andere techniek. Het ontwikkelen van het gedrag en de taal van de robots duurde jaren. Drummen vraagt om een stabiel ritmegevoel en de viool vraagt om een zachtere en gevoeligere benadering. En hoe zit het met de piano. Wat is de slimste aanpak om het geluid daaruit te robotiseren?

Heb je menselijke emoties nodig om je publiek te raken? Kunnen robots de essentie van muziek overbrengen of klinkt het mechanisch? En zou dit zelfs de toekomst van muziek kunnen zijn?

Disclaimer: er zijn tijdens dit experiment geen robots gewond geraakt.

Over Doris Aschenbrenner & Bruno Kramm

Doris Aschenbrenner is assistant professor aan de faculteit Industrieel Ontwerpen, TU Delft. Tot 2017 werkte ze als onderzoeker aan het het onderzoeksinstituut “Zentrum für Telematik” aan de universiteit in Würzburg waar ze in 2012 ook afstudeerde in Computer Science.

Bruno Kramm is een Duitse muzikant, bekend van het programmeren, spelen op synthesizers en keyboards, co-fronting en back-up vocalen voor het elektro-industriele duo Das Ich. Kramm is een multi-instrumentalist, singer-songwriter en oprichter van de Duitse gothic club "Generation Gothic". Hij is ook actief in de politiek en platenproducent voor een aantal muzikale projecten

Met dank aan Thomann, GEWA Music, EIT Manufacturing, Infinite Devices en Hochschule Aalen